Gezag en Omgang

Gezag. De enkele omstandigheid dat de vrouw geen contact meer wenst met de man is onvoldoende om aan te nemen dat bij voortduring van het gezamenlijk gezag een onaanvaardbaar risico bestaat dat het kind klem of verloren zal raken tussen de man en de vrouw.

Omgang. In haar hoger beroep geeft de vrouw twee argumenten tegen een omgangsregeling tussen de man en het kind. De vrouw voert aan dat zij de man ongeschikt acht voor omgang, nu zij vreest dat hij hetzelfde gedrag tegen het kind zal vertonen als hij in het verleden tegen haar heeft vertoond. Onder verwijzing naar hetgeen hierboven ten aanzien van het gezag is overwogen, is het hof van oordeel dat deze grief van de vrouw faalt. Voorts heeft de vrouw gesteld dat omgang tussen de man en het kind een nadelig effect op het kind zal hebben, nu het kind niet weet dat de man zijn vader is en hij de man ook niet kent. Ten aanzien van deze grief overweegt het hof dat het kind tijdens het huwelijk van de man en de vrouw is geboren. Hieruit vloeit voort dat de man de juridische vader is van het kind, hij de naam van de man draagt en sprake is van gezamenlijk gezag. Vast staat inmiddels tevens dat de man de verwekker van het kind is. In het licht van artikel 7 en 8 van het Internationaal Verdrag van de Rechten van het Kind (hierna: IVRK) heeft een kind het recht om zijn beide ouders en zijn eigen identiteit te kennen. Het hof leidt uit deze artikelen af dat een opvoedende ouder met gezamenlijk ouderlijk gezag die het kind niet vanaf jonge leeftijd voorlicht omtrent zijn ware identiteit maar daarmee – zoals in casu de vrouw - wil wachten totdat de minderjarige 12 of 15 jaar zal zijn, handelt in strijd met de rechten van het kind. Het zijn de taken van de vrouw, als opvoeder, om het kind in te lichten over zijn afkomst en om het kind voor te bereiden op de omgang met zijn vader die samen met de vrouw het gezag over de minderjarige uitoefent. Wanneer de vrouw deze taken naar behoren vervult kan niet meer gezegd worden dat het kind omgang heeft met een onbekende man. Het hof passeert de inhoud van het deskundigenrapport, nu dit rapport tot stand is gekomen op eenzijdige informatie van de vrouw en zonder dat mevrouw Riksen het kind en diens vader heeft gezien of gesproken. Daar komt nog bij dat in dat rapport wordt uitgegaan van de premisse dat het kind gedwongen zou worden tot omgang met een voor hem onbekende persoon hetgeen zich in casu niet voordoet c.q. voor hoeft te doen nu het juist het recht van het kind is om van jongs af aan bekend te zijn met het bestaan van zijn beide (juridische en biologische) ouders en het de taak van moeder is om - zo nodig met behulp van derden - te zorgen dat dit recht van het kind wordt gewaarborgd.